Stibnal

De trappen van Marechs Zetel

Toen Moryc Flamepaw zijn hondsdolheid weer te boven was werd hij wakker in een leeg huis. Zijn scherpe neus wist hem eerst naar de Zherede Golidhi te leiden, waar een behulpzame wachter hem vertelde dat Morycs kompanen daar de vorige dag een groot gevecht hadden gewonnen. Akke, Alvyn Mayberry en Faaz Stonescale hadden alledrie een Certificaat van Bekwaamheid ontvangen van Vechtmeester Lavende, waardoor zij mee mochten doen aan de schermutselingen in de arena.

Moryc besloot deze Lavende op te zoeken om te vragen of hij weet waar zijn vrienden zich bevinden. De Meester zag in Moryc een pupil aan wie hij veel kon leren. De wilde, roekeloze manier van vechten die Moryc gebruikt is volgens Lavende zijn zwakte. Hij wilde Moryc laten zien dat niet alle gevechten de dood als resultaat hoeven te hebben.
Hij deed dit door Moryc te dwingen een gevecht te verliezen. De andere leerlingen kregen de opdracht om de Gnoll te vernederen, om het verlies van het gevecht goed in te wrijven. Van alle kanten werd Moryc beledigd met zinnen als: “Kijk hoe die staat de kwijlen, z’n tong is te groot voor z’n mond” en "Je hele familie was zwak en jij bent de zwakste”.

Uiteindelijk werd het Moryc te veel en hij smeekte om het verbale (en inmiddels ook fysieke) geweld op te laten houden. Dit was natuurlijk precies waar Lavende op wachtte de mishandelingen stopten direct. Lavende vroeg Moryc of hij verloren had en liet Moryc inzien dat verlies niet altijd het einde van de wereld is. Moryc leek de les te begrijpen en greep Lavende’s uitnodiging om bij hem verder te trainen gretig aan.

Toen werd het echt tijd om Akke, Alvyn en Faaz te vinden. Op de Smol Markt pikte de warlock de geur van zijn maten weer op en volgde het spoor naar een ondergronds grottenstelsel. De weg die de anderen afgelegd hadden leek volstrekt willekeurig. Uiteindelijk kwam Moryc in een grote ondergrondse zaal waar talloze kleine tunneltjes in uitkwamen. Het geurspoor was er nog steeds en leidde Moryc één van deze tunnels in.
Zo kwam de getemperde Moryc aan bij de voet van Marechs Zetel, waar hij zijn drie vrienden vond die rustig aan het lezen waren in “”/wikis/Verhalen%20van%20Bael%20de%20Bard/new" class=“create-wiki-page-link”>Verhalen van Bael de Bard", “”/wikis/De%20belastingadministratie%20van%20Stibren%20in%20de%20zaai-%20en%20groeiseizoenen%20van%201793%20IZ/new" class=“create-wiki-page-link”>De belastingadministratie van Stibren in de zaai- en groeiseizoenen van 1793 IZ" en “Het Ritueel van Tranquiliteit”.

Nu de groep weer compleet was besloten ze om de trap die Marechs Zetel in leidde te nemen. Alvyn koesterde hoop om daar zijn broertje Whaldeau/Ian te vinden, maar zij waren ook uitgedaagd door de Minotauri Morituri om de schermutseling die zij in de Zherede hadden uitgevochten nog eens over te doen.

Nadat zij een stuk omhoog waren gegaan kwamen ze uit in een smalle gang. De trap die verderop weer verder ging was geblokkeerd door een kleine instorting. Aan zowel de linker als de rechterkant van de gang waren deuren en Moryc voelde vanuit zijn onderbuik een sterke aantrekkingskracht naar de linkerdeur. Dit leidde hem naar een kist waar ze een bericht van Argana in aantroffen. Op dat moment werd Moryc besprongen door een kleine Gelatinous Cube, maar daar wist de groep snel mee af te rekenen. Na deze korte strijd hoorden zij wel ineens een hoop lawaai uit de andere deur komen. Ze gingen snel kijken wat er daar aan de hand was en liepen de Minotauri Morituri tegen het lijf, dit keer onder leiding van een enorme, angstaanjagende Minotaurus met een bijl die er uit zag alsof hij gemaakt was voor onthoofdingen.

Moryc en Faaz, stoer en onbevangen als zij beiden kunnen zijn, stormden op de vijand af, maar positioneerden zichzelf daarmee vlak voor een afgrond. De Minotauri maakten hier meteen gebruik van door ze met een harde schokgolf over de rand te duwen. Alvyn en Akke probeerden zich staande te houden terwijl Faaz en Moryc weer naar boven probeerden te komen en de Minotauri probeerden verwoest om door hun linie te breken.
Weer trokken de Minotauri echter aan het kortste eind. Toen alleen de woeste leider nog overeind stond greep Moryc hem met een duistere hand van magie en gooide hem in dezelfde afgrond waar hij zelf eerder in gevallen was. De grote bijl viel op de grond en werd vervolgens door de groep meegenomen.

Nu de rust een klein beetje was teruggekeerd gingen ze aan de slag met het vertalen van het bericht van Argana. Langzamerhand worden Alvyn en Moryc steeds beter in het begrijpen van Evran en ook dit bericht werd ontcijferd. Uiteindelijk bleek er te staan:

“Ik heb kracht nodig. Sinds ik mij heb losgemaakt van Idrile Grendhi voel ik me steeds zwakker worden. De magie die hij gebruikt heeft om mij terug te brengen van de dood neemt langzaam af. Er is niet veel meer over. Als ik me goed concentreer kan ik grote bronnen van kracht in mijn buurt waarnemen en als ik het goed heb is er een grote krachtbron bovenop dit gebouw. Ik heb een aantal ideeën over hoe ik kracht uit een externe bron in mijzelf op kan nemen.
Deze woorden zijn in metaal geschreven omdat alleen metaal niet lijkt te veranderen
~Argana”

Dit vond de groep natuurlijk uiterst interessant en ze besloten hun weg naar boven te vervolgen. Dit bracht ze in een grote ruimte die in tweeën gesplitst was door een grote afgrond. Het was hier pikdonker. Moryc deed een vlam in zijn hand ontwaken, maar hierdoor werd de groep gezien door een groep Tieflings die zich aan de andere kant van de afgrond bevonden. De Power of Purple werd meteen belaagd door vuurballen en projectielen en moesten snel proberen zich naar de andere kant te verplaatsen. Op weg naar de andere kant zagen zij ook nog een gedode Troglodyte, die door dezelfde vuurballen en projectielen te grazen leek genomen.
Aan de andere kant van de ruimte vonden ze een houten rek dat als brug over de kloof geplaatst kon worden. Het was niet een heel stevige constructie en Alvyn werd gekozen om de brug te testen. Dit lukte, dus Moryc volgde ook. Faaz en Akke twijfelden over wie de derde persoon zou zijn die de afgrond zou oversteken en uiteindelijk was het Akke die als laatste achterbleef, nadat Faaz de brug had doen instorten. Vanaf de andere kant werd haar een touw toegeworpen en ze in plaats van te proberen over de afgrond heen te springen liet Akke zich rustig de afgrond in vallen. Aan de andere kant probeerden Faaz, Moryc en Alvyn haar omhoog te trekken, maar dit ging volledig mis. Alvyn moest met zijn psionische krachten ingrijpen om Akke van een dodelijke val te besparen.

Nu ze zich eenmaal aan de zelfde kant van de afgrond bevonden als de Tieflings ging de groep snel aan de slag. Er werd hard gevochten en de groep vuuraanbiddende Tieflings werden één voor één gedood.
Na het gevecht graaien meteen de grijpgrage handjes van de vier avonturiers door de zakken van hun vermoorde vijanden en wordt de omgeving zorgvuldig doorzocht om geen enkel goudstuk te vergeten. Deze gierigheid werd dit keer beloond met een misselijkmakende zak rottend vlees, waar Moryc toch even doorheen wilde gaan. In een achterkamertje vonden ze toch nog de beloning waar ze naar op zoek waren en bleek dat het gespeur in alle zakken, hoekjes en kieren eigenlijk helemaal niet nodig is.

Hun rust bleek van korte duur, want aan de kant van de kamer waar zij binnen waren gekomen stroomde nu een horde Troglodytes naar binnen. Zonder brug naar de overkant zat er niets anders op voor Faaz om met een heroïsche sprong weer terug over de afgrond te springen en de troglodytes allemaal naar zich toe te trekken. Twee van de Trog’s probeerden Faaz en Moryc zoveel mogelijk te verzwakken. Een donkere rook vloog door de ruimte en materialiseerde voor de neus van Akke, Alvyn en Moryc. De adem van deze Enorme Troglodyte versufte Moryc, die nog steeds een beetje misselijk was van de zak met vlees waar hij in was gedoken. Hij wist zichzelf snel genoeg te herpakken om te zien dat Faaz, aan de andere kant van de afgrond, werd overweldigd door een viertal vijanden. Deze vijanden stonden zo mooi op een kluitje dat Moryc het niet kon laten om ze met een enorme vuurbal allemaal te vernietigen, maar hij bracht daardoor ook aanzienlijke schade toe aan het bewusteloze lichaam van Faaz.

Akke kon het lijden van Faaz niet langer aanzien en sprong in haar zware harnas over dezelfde afgrond als de Dragonborn eerder had gedaan. Zij wist hem snel te bereiken en met haar helende handen wreef ze over de wonden van Faaz.
Moryc en Alvyn deden hun uiterste best om af te rekenen met de Schaduw Trog en uiteindelijk werd ook dit monster door Moryc gedood.

De vier beginnen in te zien dat het geen gemakkelijke klim is om de top van Marechs Zetel te bereiken, maar ze houden moed en trekken door.

Comments

Pankteinor Pankteinor

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.